Трансфер меѓу компании (ICT)

Дозволата за трансфер меѓу компании (ICT) е патот за странски државјани кои привремено се префрлуваат од странска групациска компанија во нејзина македонска подружница, филијала или поврзано лице. Моделот е инспириран од Директивата на ЕУ за ICT (2014/66/ЕУ) и адаптиран на македонското право: пазарниот тест е полесен отколку за стандардно вработување, бидејќи преместувањето е во рамки на групата, а дозволата е калибрирана на типичните должини на ангажмани во мултинационалните групи — до 3 години за менаџери и специјалисти и до 1 година за приправници.

Тоа е стандардната категорија за странските технолошки компании што отвораат инженерски центри во Скопје, странски банки што префрлуваат високи ризик-офицери во македонска подружница, и консултантски фирми што кадровираат проекти со увезена експертиза.

Подобноста зависи од три услови. Прво, и испраќачкото и примителското лице мора да бидат во иста групациска структура: матка-подружница, сестрински компании под заедничка матка, или филијала на странската компанија во РСМ. Групациската поврзаност мора да биде документирана со изводи од корпоративните регистри на двете страни.

Второ, странецот мора да бил вработен кај испраќачкото лице минимален непрекинат период пред преместувањето — обично 6–12 месеци за менаџери и специјалисти. Трето, улогата во РСМ мора да биде во една од три категории: менаџер (раководи со ентитетот или со голема функција), специјалист (необична експертиза суштинска за активноста на групата во РСМ), или приправник (универзитетски дипломиран кандидат на структурирана развојна програма во групата).

Документациската основа го комбинира стандардното досие со групациски-специфични докази. Стандардно: нотарски заверен пасош, апостилирани и преведени уверенија за неосудуваност и непокренат поступок не постари од 6 месеци, апостилирана и преведена диплома, нотарски договор за закуп, важечко осигурување и формуларот на МВР.

Групациски додатоци: изводи од корпоративните регистри на двете страни, доказ за групациската поврзаност (организациска шема, документ на правниот сектор на групата), оригинално писмо за упатување од испраќачкото лице (со должина, улога, континуитет на плата и обврска за враќање), македонски договор за работа во рамки на групата или договор за упатување, и опис на улогата (менаџер/специјалист/приправник) и квалификациите. За специјалисти, докази за необична експертиза — патенти, публикации, интерни сертификати, историја на проекти — го зацврстуваат досието.

Процедурално, македонското примателско лице го поднесува барањето во АВРМ и го означува како ICT. АВРМ спроведува полесен пазарен тест калибриран на групациски контекст: прашањето не е дали Македонец може да ја пополни улогата на отворен пазар, туку дали странецот е реално преместен од групациски ентитет со дефиниран ангажман. Кога документацијата е чиста, позитивно мислење се издава за 30–45 дена.

Текот по МВР следи стандарден тек: 4–8 недели за решение, Виза Д од конзулат во 3 работни дена за визни државјани, адреса во 48 часа, биометрија и подигнување картичка во 5 дена. Македонската картичка важи за времетраењето на ангажманот до соодветната граница — 3 години за менаџери и специјалисти, 1 година за приправници, со можност за обнова до границата.

Кога мултинационални компании ангажираат ICT персонал во РСМ во поголем обем — на пример странска технолошка компанија што отвора скопски инженерски центар — досието често го води корпоративен мобилен провајдер во координација со локален македонски адвокат. Провајдерот процесира повеќе ICT досиеја, го управува календарот на документи за многу кандидати и ја координира конзуларната Виза Д.

Трошоците се повисоки отколку за самостојно водено стандардно вработување, но протокот и предвидливоста се критични за проектно-водени распоредувања кога деловните рокови ги диктираат имиграциските.

Обновата ја применува истата логика како првото решение, но со граница. Менаџерите и специјалистите можат да обновуваат до вкупно 3 години на истиот ICT ангажман; над тоа, странецот мора или да се врати кај испраќачкото лице, или да премине на стандардна работна дозвола (со целосен пазарен тест), или да се префрли на друга основа на престој.

ICT престојот се смета во 5-годишниот непрекинат престој за постојан престој, така што странци распоредени на полна 3-годишна граница и потоа преминати на стандардно вработување можат да градат кумулативно време. По 5 години се применува стандардниот тек за постојан престој — види ја страната за постојан престој.