Главна листа на документи

Македонскиот имиграциски тек не паѓа на правно-суштинско ниво за повеќето странци — паѓа на документациско ниво. Шалтерите во МВР, АВРМ и Централниот регистар одбиваат досиеја заради недостасувачки апостили, истечени уверенија за неосудуваност, преводи од неовластени преведувачи, недостасувачки нотарски заверки и мали неконзистентности помеѓу името на странецот во пасошот и во дипломата.

Најкорисното што еден странец може да направи пред апликацијата е да состави главна листа, да ја работи методично и да третира хигиената на документи како посебен работен поток од суштинската имиграциска постапка.

Појдовна точка се изворните документи во земјата на потекло. Три документа се важни за речиси секоја македонска апликација: пасошот (нотарски заверена копија со апостил ако заверката е во странство), уверение за неосудуваност (издадено од националната власт за казнена евиденција), и диплома што ги потврдува стручните квалификации (издадена од универзитетот или националната образовна власт).

За семејно обединување се додаваат брачен лист и изводи од матичната книга на родените за децата. За инвестиција се додаваат корпоративните документи од седиштето на компанијата. Сите овие документи мора да бидат во оригинал или во заверена копија и мора да го носат апостилот од земјата на издавање ако таа земја е членка на Хашката конвенција од 1961 (речиси сите се; исклучоци се некои земји од Заливот и Африка, кои бараат конзуларна легализација).

Апостилот е најпотценуваниот чекор. Тоа е мал дополнителен сертификат запечатен или налепен на грб на документот од надлежниот орган во земјата на издавање (обично Министерство за надворешни работи, или во некои федерални држави Секретар на државата на провинцијата). Тој ја потврдува автентичноста на потписот и печатот на документот — без него, документот се третира како приватен лист и се одбива од македонските власти.

Македонската страна не апостилира странски документи; странецот мора да го уреди апостилот во земјата на потекло пред документот да се испрати во РСМ. За некои земји апостилот е брз и евтин (неколку дена, 20–50$); за други е бавен и скап (недели до месеци, 100$+). Планирајте го апостилот на самиот почеток на временскиот план.

Откако апостилираните документи ќе пристигнат во РСМ, следен чекор е овластен превод на македонски. Преводот мора да го направи овластен судски преведувач регистриран во Министерството за правда. Преводи од други преведувачи — дури и многу компетентни — не се прифаќаат од МВР, АВРМ или нотари. Овластените судски преведувачи се наведени по јазичен пар на сајтот на Министерството за правда и во секоја нотарска комора.

Цените се движат 15–30€ по страница за англиски/германски/француски и повисоки за поретки јазици. Планирајте 2–3 недели за превод ако обемот е значаен. Печатот и потписот на преведувачот на секоја страница го прават преводот валиден. Преводите потоа се заверуваат кај македонски нотар, кој потврдува дека преведувачот е правилно регистриран.

Временските лимити рушат многу апликации. Уверенијата за неосудуваност обично се бараат да бидат издадени во последните 6 месеци пред поднесувањето во МВР; постари се одбиваат, дури и ако сè уште се технички валидни во земјата на издавање. Мислењето на АВРМ има 30-дневен прозорец за вградување во досието на МВР.

Тековната состојба на македонска компанија обично се бара да биде издадена во последните 30 дена. Картичката за престој истекува на печатениот датум и обновата се поднесува најмалку 30 дена пред истекот. Изградете календар што ги поставува апостилот и преводот наназад од датумот на поднесување во МВР — не нанапред од моментот кога странецот размислува за имиграција.

Неконзистентности помеѓу документите се второто најчесто причина за одбивање. Името на странецот мора да биде идентично на секој документ — иста транслитерација, исти акценти, исто присуство на средно име. Правописот од пасошот доминира. Каде дипломата користи различна транслитерација, дополнителна нотарски заверена изјава што експлицитно ги идентификува двете форми како исто лице може да го спаси досието.

Форматот на датуми е важен (дд/мм/гггг е македонски стандард, но документи од САД може да користат мм/дд/гггг и преводот мора тоа да го пренесе). Имињата на места мора да се транслитерираат конзистентно. Имињата на компании мора да се совпаѓаат со регистарот точно, вклучувајќи скратеници за правна форма. Тие мали детали индивидуално се тривијални но кумулативно се голем дел од одбивањата на шалтер.